is toegevoegd aan uw favorieten.

De heilige graal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Voor den reinen Eenzame kan het Verlangen zelve ontluiken, en zichtbaar worden.

Het land van Logres was verre achter Parzival reeds, doch hij wist het niet, gaande als in een droom.

Daar verre, in Avallon, het vreemde tooverland, het verloren paradijs, daar zou het misschien te vinden zijn, dat wat hier hem onthouden bleef, dat zwevende voortgleed door de luchten, verder en verder, en dat, lokkende, onbereikbaar bleef.

Doch nu, na den droom, in zeker weten, dat wachtte hem wat hij had gedacht hem der vogelen teeken voorspellen deed, reed Parzival verder —

Eindeloos lag het land in den witten nacht....

Stil reed hij verder....

Boven hem in den altijd nog lagen, grauwen hemel stapelden zich de groote, grijze wolken, als immense rotsenmassaas, doch hier en daar blinkerden lichtere plekken, leek vaag te zweven een glans, of kartelde vreemd en brokkelig een wolk als met kristallenen rand.

Ook was de maan weêr zichtbaar geworden nu als een groote, gouden sikkel, onwezenlijk groot, alsof men hier in dit wondere, witte winteroord haar zag van meer nabij, anders en onbegrijpelijk groot....

Wijd lag het landschap om Parzival, wit en eindeloos als in eene betoovering.

107