is toegevoegd aan uw favorieten.

In de verstrooiing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lette op ons, geen conciërge, geen huisheer, geen belastingambtenaar. We hadden er ons buiten de maatschappij mee gesteld.

— Tot...

— Tot de maatschappij èn de gendarme èn de eigenaar van de schuit èn de man van de belasting ons weer te pakken hadden. Bij de politie was aangifte gedaan, dat de schuit gestolen was. Wij hadden geen voorzorgen genomen, wat had het gebaat?... Ons liggen in een stille bocht van de rivier wekte argwaan. Toen was ons bezit spoedig geïdentificeerd en werden we opgepakt. Het afscheid van het rivierkasteel ging me ter harte.

— Ik snikte.

— De politie heeft ons schappelijk behandeld.

— Pluk veeren van een kikvorsch.

— Het einde van het amphibie-bestaan viel samen met het einde van de liefde.

— We waren geen menschen om lang bij elkaar te blijven.

— Als ik de nor niet was ingedraaid, was 't eerder uit geweest.

-Ach...

— Toen ontmoette je je tegenwoordigen man, Balthasar. Binnen een jaar was je mevrouw Staab!

— Je doet, alsof ik Kook... ja, zoo noem ik hem, gek hé, voor een man van over de zestig, omdat hij als kind, de jongste in een groot gezin, als de ouderen iets kregen of een meening hadden uitgesproken, ik ook riep... je doet, alsof ik Kook erin heb laten loopen. Je mag niet zeggen, dat ik hem... alléén uit dépit genomen heb. Het komt erbij. Ik was moe, ik had een... stormachtige jeugd achter den rug. Hij begréép.

20