is toegevoegd aan uw favorieten.

Schriftcritiek en schriftgezag

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

II

BIJBELCRITIEK.

Het woord critiek is afgeleid van een woord dat „scheiden, uitkiezen, beoordeelen" beteekent en ieder denkend mensch oefent die uit.10) Tegen het woord Bijbelcritiek protesteerde mijn hooggeschatte docent Van Lingen, omdat de Bijbel een te verheven Boek is en als Gods Woord te hoog staat voor menschelijke critiek; hij oefent critiek op ons uit. n) Een critiek die zich boven den Bijbel stelt, erkennen wij niet. Geen rede of verstand, gevoel of geweten mag zich plaatsen boven het Woord van God; het staat niet aan ons Gods Woord te richten, maar het Woord moet ons richten. De grootste dienaren van God hebben zich voor dat Woord gebogen en gewedijverd om zich in het stof te vernederen, ja indien het kon nog lager.12) Nimmer erkennen wij het goed recht een er critiek, die zich als rechter over den Bijbel opwerpt.13) Waarom hebben we bezwaar ons oordeel over de Schrift te laten gaan? Alleen omdat we gelooven, dat ze van Gods wege ons is geschonken en God in elk opzicht boven ons oordeelen is verheven.14) Begrijpelijk is daarom, dat het woord Bijbelcritiek een hatelijken klank heeft. Het doet denken aan een vonnis en wel een veroordeelend vonnis. Critiek oefent, wie zichzelf op een rechterstoel zet; Schriftcritiek oefent, wie zichzelf tot een rechter opwerpt over de Heilige Schrift, over het Woord van God15).

Nu spreekt het vanzelf, dat critiek in 't algemeen niet verwerpelijk is. Zij is „eenvoudig eene formeele functie van den menschelijken geest en het is voor iedere richting onmogelijk wetenschappelijken arbeid te verrichten zonder critiek."16)

Ieder mensch, iedere kerkganger oefent op zijn tijd critiek. Maar „de" Bijbelcritiek is „heerscheresse geworden"; zij slaat hare vleugelen onbeperkt uit, daarom noemen wij haar bandeloos 17).

Mogen wij dan niet van Bijbelcritiek spreken? Neen! Doen we het in bovengenoemden zin dan is het geheel verwerpelijk; gebruiken we het woord zonder nadere aanduiding, dan weet niemand, wat we bedoelen en sticht het dus groote verwarring.

Daarom is nadere omschrijving noodig.

Allereerst moeten we onderscheiden in Bijbelcritiek en Tekstcritiek. De laatste „legt er zich op toe door nauwlettend en