is toegevoegd aan uw favorieten.

De candidatuur-Hohenzollern

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

47

Even positief en overtuigd als von Sybel, was Lorenz. Zonder aarzelen koos hij het standpunt van von Sybel. Het leek hem logisch, dat men van Spaansche zijde zich gewend had tot de Hohenzollern 's, toen Ferdinand van Saksen-Coburg het aanbod van de hand had gewezen. Het Huis Hohenzollern was immers door nauwe familiebanden met het Huis Braganza verbonden. Pedro V, oudste zoon van Ferdinand, was getrouwd met een dochter van prins Karel Anton, terwijl de jongste dochter van Pedro V gehuwd was met den erfprins Leopold ; het was bovendien de eerste keer niet, dat in Spanje de gedachte aan een Iberische Unie opdook; dit was o.a. ook gebeurd in 1846, toen er sprake was van een huwelijk tusschen den broeder van Ferdinand met koningin Isabella.

Karakteristiek voor zijn mentaliteit is het motief, dat hij aanvoerde om de stelling te verdedigen, dat de candidatuur-Hohenzollern een gevolg was van de weigering van Ferdinand van Coburg en dus niets te maken had met Pruisische politiek. Hij zegt n.1. naar aanleiding van Leopold's weigering op het slot Weinburg: de erfprins wees het aanbod niet heelemaal van de hand; hij wilde zich niet laten betrekken in een politieke combinatie, die nadeelig kon zijn voor Portugal; hij was bang, dat de Iberische Unionisten hem op wegen zouden voeren, die hij wegens zijn verwantschap met het huis Braganza niet billijkte; hier heeft men dus een vingerwijzing, dat de candidatuur-Hohenzollern een gevolg was van de weigering van Ferdinand en dus niets te maken had met Pruisische politiek. x)

x) O. Lorenz: Kuiser Wilhelm und die Begründung des Reiches Jena, 1902, p. 240.