Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

Maar ik geef je toe, dat ik het toch criant vervelend vinden zou."

„O zoo," zei ik, „nu zoo denkt Uw naamgenoot er precies over."

Leo trachtte achter Schoonpapa's rug om aan mijn oor te trekken.

„Joost, je bent verschrikkelijk."

Ik knipoogde tegen hem, en plofte met een zucht van verrukking neer in een van onze witte tuinstoelen.

„Joop, neem deze makkelijke stoel. Wil je nog een kussen hebben?" Ik zoende Leo gauw even op zijn kin. „Nee, dank je wel, ik zit zalig." En Schoonpapa trok met zijn teenen een voetebankje bij, en liet dit voor mijn beenen nederdalen. Hij stak omzichtig een sigaar op, en zei: „Ik kan nog niet zien op wie hij lijkt."

„Nu vischt U naar complimentjes," plaagde ik.

„Ik? Hoe kom je erbij Joop?" Hij woei de rook van zijn sigaar weg. „Hoe bedoel je dat?"

„Ik heb gehoord, dat U door de telefoon tegen Tante Suzanna zei, dat hij op U leek. Daarom." Leo gooide zijn hoofd achterover, en proestte.

„Nee, dat kan niet," zei Schoonpapa. „Ik kan misschien, gezegd hebben, dat ik me verbeeldde, dat hij op Leo leek, maarre..." j' "„Zoet maar, hij lijkt op U. Hij heeft veel weelderiger haardos, maar toch lijkt hij op U." Ik knikte tegen Schoonpapa.

„Ja, wat heeft dat kind een massa haar," beaamde de trotsche Grootvader. „Dus, je vindt werkelijk, dat hij op mij..."

„Leo, heb ik het niet meteen gezegd, toen hij geboren was, en Zuster hem op het kussen had, dat hij sprekend op Papa leek? En profiel."

„Ja, maar jij hebt zulke schokkende dingen beweerd," zei Leo. „Ik moest de Zuster gewoonweg kalmeeren."

„O, ik was dol van blijdschap, toen ik onze kleine jongen zag." Ik vouwde de armen achter mijn hoofd.

Sluiten