Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— En 'n mes ook ! Snijd maar 'n flink stuk, Céline ! — „Zóó .... is 't zóó groot genoeg ?"....

— Jawel li... Nou moet je 't nog wijden, zeg ! — „Natuurlijk! Wacht maar ! . . .. In den naam des

Vaders en des Zoons en des heiligen Geestes. Amen. Wees gegroet Maria, vol van genade, de Heer" .... En Céline bidt heel plechtig n weesgegroetje over 't stukje brood.

„Nu en in 't uur van onzen dood, amen Zou één weesgegroetje genoeg zijn, zus r

— 'k Denk 't wel!.... Geef maar hier ! —

„Goed dan! In den naam des Vaders, en des Zoons en des H. Geestes, amen.... Hierzoo."

En Treesje at met 'n doodernstig snuitje 't stukje brood, dat zoo juist door Céline „gewijd" was.

„Hoe is 't ?" vraagt ze aan *t nog knabbelend zusje.

— 't Smaak heusch as gewijd brood 't Is op. Zullen we

nou wat gaan spelen? —

„Zeg, hoor 's jullie tweetjes!

Da • Léonie, 't oudere zusje, die juist van boven komt. Ze draagt een groote mand, met 'n doek er over.

— Wat heb je daar, Léonie ? Mogen we 't zien ?.... — „Zeker moog je 't zien. 't Is 'n cadeautje voor jou en Céline.' -0! —

Leonie neemt den doek weg !

Twee kleine neusjes buigen over den rand en twee kleine mondjes roepen : „Mmmaaaar!"....

— Hoe prachtig ! —

't Zijn Léonie's poppen, 't poppenwagentje, 't poppenwiegje, de poppenlapjes, de lintjes en strikjes en alle moois, dat er bij hoort.

— En is dat voor ons ? Je bent 'n beste zus, hoor! — zegt Treesje lief-dankbaar.

„Ja, maar Céline mag 't eerst kiezen. Die is't oudste, hé? ....

8

Sluiten