Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heel aardig. Ze studeert ook voor onderwijzeres, net als ik!"

„Dat is best," zei Jan dadelijk.

„Ze heet Truus," vertelde Miep.

„Prachtige naam," riep Hendrik uit.

„Ja," lachte Jopy, „en ze is heel donker, hè Miep?"

„Ja en klein," beaamde Miep.

„Kleine zwarte meisjes zijn altijd aardig," beweerde Hendrik, „breng haar dus maar gerust mee, Miep!"

„Dat zeg je nou alleen omdat wij groot en blond zijn, hè plaaggeest," riep Miep uit, „maar ie kan me nou toch niet meer te pakken nemen, 't kan me niets schelen al plaag je me nog zoo hard. En als jè er niet mee ophoudt als we fietsen, dan bemoei ik mij heelemaal niet meer met je en praat ik den geheelen dag tegen Jan of..." „

„Net zoo als vanmiddag zeker," proestte Hendrik, maar Miep schudde vast overtuigd haar hoofd.

„Nooit zal 't je meer gelukken," lachte ze, „en jou, Jopy?"

„Mij ook niet meer," zei Jopy dadelijk, „en bij ons thuis behoef je 't heelemaal niet te probeeren, want Aal ziet 't zoo!"

„Nou vast," lachte Miep weer.

„Wie is dat nou weer?" vroeg Hendrik.

„Dat is onze zus natuurlijk," zei Miep, verontwaardigd omdat Hendrik dat niet direct begreep, „ze is net zoo oud als jij en heeft haar haar al opgestoken...!"

„Ook net als ik," vulde Hendrik aan.

„En ze is heel aardig, ze helpt ons altijd..."

„Ja en ze plaagt ons nooit, hè Miep?" zei Jopy met 'n bestraffenden blik op Hendrik. Maar de twee jongens schaterden van 't lachen

175

Sluiten