Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

27

aan flink vast te houden. - Zonder Broertje thuis komen - dat nooit! - Af en toe zette ze de tanden op elkaar, als gaf dit haar nieuwe kracht. Maar heel zeker wist Zus: 't oogenblik was niet ver meer, dat ze de

brem niet meer vast kon houden. Ze sloot de oosren.

Jantje gilde 't nog steeds uit!...

Ineens... als in een droom hoorden ze stemmen. Daar kwamen drie wandelaars hard aangeloopen. Nog een paaroogenblikken, en Jantje stond druipend en wel op 't droge. Ook Hilda werd overeind geholpen... Och, wat waren allen dankbaar, dat het zoo was afgeloopen. Maar van den naschrik begon Jantje hard te huilen, en ook de arme dappere Hilda kon nu

haar tranen niet meer inhouden. In de naastbijgelegen

boerderij werd Jantje van schoone kleeren voorzien, nadat hij eerst afgeboend was. Want o, zooals de kleine man er uit zag! De goedige boerin zette gauw lekkere kofhe, toen sneed ze roggebrood, dat smeerde ze dik met boter en deed er flink suiker over.

Sluiten