Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

23

vaderland terug, en men vroeg hem, een ruit te schilderen in de Haagsche St.-Jacobskerk.

Toen kwamen vele rijke heeren bij hem, om hem opdrachten te geven, en hij maakte het werk zoo mooi, dat de stad Gouda trotsch op hem werd. Het was een heel eigenaardige tijd. Een menschenleven werd niet geteld, en tusschen de steden onderling bestond groote ijverzucht. Gouda wilde uitblinken boven Leiden, en Leiden wilde zich weer boven Amsterdam stellen. Daarom is het misschien wel waar, dat men in Gouda bang werd: zou men Crabeth niet naar andere steden roepen? En Gouda moest bovenaan staan! De sage wil, dat men hem de oogen heeft uitgestoken. Zóó zou geen kerk met de St.-Jan te Gouda kunnen wedijveren. De vreemdelingen komen thans, bij honderden, in de Sint-Janskerk. Ze loopen de stad van industrie en van markten, met 't rijke Hollandsche vee en de goudgele Goudsche kaas door, en komen in de kerk, waar ze zwijgend en vol eerbied zien naar het werk van Crabeth, dat eeuwig zal blijven bestaan.... En slechts weinigen weten, hoe duur Gouda's roem gekocht is."

Gouda, Oudewater, Montfoort en IJselstein liggen aan een dooden Rijnarm. In vroegeren tijd waren het drukke plaatsjes met veel Rijn-scheepvaart. Om het gevaar voor overstrooming werd de IJsel afgesloten, en toen was het uit met de welvaart. Alleen de oude rivierklei levert nog de grondstof voor zeer vele steen- en pannebakkerijen. Tot Gouda is de IJsel nog een open rivier en hierlangs loopt een der drukste scheepvaartwegen, die van Amsterdam naar Rotterdam.

Jan moest ook het vierde groote stoomgemaal met zes reusachtige schepraderen zien, die het water uit den grooten boezem Rijnland halen, waartoe ook de Haarlemmer-meer behoort. ,,'t Mooiste is, dat ze in den zomer, bij droog weer, milhoenen M3 water binnenlaten," zei Vader-Ooievaar. Ze gingen verder naar het stille Oudewater, met vele mooie, oude gevels, uit 't rijk verleden en verder over Montfoort en IJselstein,

Sluiten