Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

14

zoo'n vreemde jongen

op, duwde hem een oogenblik terzij Hans, boos, wrong

zich vooruit, dook naar binnen met zoo'n bang-heerlijk gevoel van veiligheid, en smakte vlak voor den wind z'n neus de deur dicht

„Hè nee, jij hebt veel grooter stuk dan ik," mopperde Barend, toen de wortel gedeeld was, al dadelijk tegen Bep, die met haar prooi wilde wegduiken onder de tafel.

„Nou, hier dan, bijt er dan maar een stukje af Nee,

nee, niet zoo'n groot brok, hoor! Zóóver, tot aan mijn duim."

Barend beet, en Bep hield krampachtig den nagel van haar duim in den wortel gedrukt, dat de kleine gulzigerd toch vooral niet te ver happen zou.

Toen begon ze onder tafel worst te bakken. Ze beet allemaal platte schijfjes van haar wortel, legde die in een oude deksel van een sponsedoos en zette die op een der gaatjes van de stoof, als op een fornuis, te braden. Tusschen de tafel en de vensterbank door viel nog een vale lichtschijn op de stoof.

Dat was een leuk spel, vond Anneke. Ze hurkte naast Bep neer.

„Ikke ook mee doen Ja?"

„Ja, maar dan moet jou worst ook bakken, hoor," haastte Bep, en had Anneke's brok al te pakken.

„Nee, nee," jammerde Anneke, „nee, van ikke!" en

ze griste, klein katje dat ze was, haar eigendom weer weg.

„Ga dan maar heen, hoor! Anneke-tanneke-toover-

heks!" bromde Bep.

Anneke's lipjes pruilden al „Moes, moes," huilde

ze, „Bep zeg Anneke-tanneke-toover'ek tegen ikke."

Maar moeder hoorde niet eens het gekibbel. Nog één gaatje, dan was de laatste kous klaar. En met de zwarte vuist vlak tegen de ruiten, stond ze te prikken, te prikken

Toen was 't een oogenblik stil in de kamer. Alleen klonk het zacht geknabbel op de heerlijke wortelknoesten, het geluid van vaders pijp, die werd leeggeklopt boven den

Sluiten