Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

61

„Nu zal ik er maar weer in kruipen," was Tom van meening. „Ik was van plan dadelg'k te gaan slapen, maar het kwam zoo in mij op, dat die opwinding je te zeer had aangepakt, en toen ik je zoo hoorde wentelen en woelen, dacht ik, dat we wel eens 'n poosje met elkaar konden praten. Ik wensch je te doen gevoelen, dat je onder vrienden bent."

In gebroken woorden betuigde ik hem mgn dank. Welk een wonderbare macht van geluk spruit er voort uit een geringe vriendelijkheid. Maar Tom dacht verder door. Zijn vriendelgkheid maakte hem vindingrijk.

„Wil ik je eens wat zeggen?" vervolgde hg. „Ik zal mijn ledekant naast het jouwe rollen, zonder de anderen wakker te maken. En als je nu zenuwachtig of bang begint te worden, dan geef je mij maar 'n por in m'n lenden, maar je moet flink stompen, anders voel ik er niets van."

„Hoe zal ik je bedanken voor zooveel vriendelijkheid!" riep ik, toen Tom zijn bed naast het mijne had gerold.

„Door te gaan slapen," luidde het antwoord van Tom. „Je schijnt te denken, dat ik heel wat bijzonders heb gedaan. Dat is volstrekt niet het geval. Geen enkele jongen in 't college, die niet hetzelfde zou hebben gedaan, als hg wist, dat jg zoo zenuwachtig waart. Weet je, ik merkte het op, omdat ik weet, hoe het met mg zelf is gesteld. Even vóór Jimmy Aldine stierf, had ik bg'na eiken nacht de nachtmerrie, en ik zeg je, dat ik noch het een noch het ander vergeten ben. Nu, rust weL Denk er om, dat wg' morgen de brieven van Cicero onder handen zullen nemen."

En terwgl hg het kruisteeken maakte,- sloot Tom zgn oogen en gaf zeer, zeer spoedig door zijn regelmatige ademhaling te kennen, dat hg vast sliep.

Zgn bgzgn oefende een kalmeerende werking op mg; ik voelde mg zoo gelukkig door al zjjne vriendelijke, deelnemende woorden. Ja, Tom had waarlg'k een ziekelgken geest geneesmiddelen

Sluiten