Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

69

pootje waren, hield de dolfijn hem voor. Hij zou in den onmetelijken oceaan geen voedsel kunnen vinden, en omkomen, ook al wist hij te ontkomen aan al de zeemonsters. Hij zou af kunnen dwalen naar de poolstreken, waar hij tusschen ijsschotsen beklemd zou kunnen raken of zou bevriezen of door een zeeleeuw of ijsbeer zou worden verscheurd. Hij zou kunnen verzeilen bij den equator, waar hij ziek kon worden van het lauwe water, en hij zou nergens voor de landmenschen veilig zijn, want die waren overal en allen even afschuwelijk..

Kreeftenpootje wilde echter niet naar raad luisteren. Daarom besloot de dolfijn maar om het voorloopig op te geven. Daar hij Kreeftenpootje echter een aardig jongetje vond, nam hij zich voor hem bij zich te houden en hem later met een zoet lijntje naar huis te krijgen.

Hij nam zijn beschermeling daarom weer op den rug en in een oogenblik waren ze weer bij het roer en deden mee aan het spel*

Kreeftenpootje vond het spelletje verrukkelijk. Hij was alle anderen de baas, zwom met zijn bekende roekeloosheid tusschen de bladen van de schroef door zoo dat de dolfijnen hun hart vasthielden van angst dat hij zou doodgeslagen worden, slingerde zich om het roer en liet zich maar niet tikken.

Sluiten