Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

9

slag te ontwijken, en z'n naaste voor zijn eigen zonde te laten boeten, zijn achter-buurman tegen 't hoofd is gevlogen?" „Ja, Meester."

„En weet je wel, waarom dat was?" „Neen, Meester."

„Nu, dan zal ik het je zeggen, hoewel je het heel goed kunt weten; het was omdat hij zat te babbelen. En je weet zeker ook niet, waarom hij hier die kleine kastijding heeft gehad?"

„Ja Meester," sprak Willem verlegen.

„Nu, waarom dan?"

„Omdat... omdat... die jongen achter hem ... die riep „au".

„Neen, daarom niet, kleine domkop, maar omdat hij mijn bliksem is ontweken, en gemaakt heeft, dat die Zijn achterbuurman trof. En nu kun je weer gaan zitten, maar pas op, dat je stil zit, en geen woord zegt, wanneer je niets gevraagd wordt, anders wacht je dezelfde kastijding, die je me daar straks je buurman hebt zien geven."

Willem was recht blij, dat hij weer op zijn plaats mocht gaan zitten, en dat hij, voorloopig althans, buiten het bereik was van dien tyran. Deze eerste kennismaking was hem verre van aangenaam geweest, en daarom besloot hij zijn beste beentje voor te zetten, en te beproeven, de pijlen van dien wreedaard zooveel mogelijk te ontloopen.

Hij ging zitten op de hem toegewezen plaats, legde Zijn armen over elkander, en luisterde toe, hoe de jongens op de rij af hun lessen opzegden, en daarbij Zoo goed als zonder uitzondering, de een meer, de ander minder, werden afgestraft. Dit echter versterkte hem nog meer in goede voornemens, hoewel de wreedheid

Sluiten