Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

70

de oogen, zag even rondom zich heen en sloot ze toen weer. Niets kon men nog doen, maar vijf minuten later opende hij weer de oogen, zag kalm om zich heen, zei daarna met duidelijke, maar toch geroerde stem: Lenda! Lenda!! Arme kleine 1", viel achterover in zijn kussens, en stierf.

De dokter, juffrouw Landheer en Willem stonden langen tijd te staren op het bleek gelaat van den onbekenden doode.

Eindelijk echter verbrak de dokter de stilte en zeide: „Bij hem is mijn taak afgeloopen, ik heb er zoo goed als niets aan kunnen doen," en daarna eenigszins opgewekter: „Wat die kleine meid betreft, die zal waarschijnlijk wel spoedig- weer in orde wezen; maar, als het me geoorloofd is het te vragen, wat bent u dan van plan met haar aan te vangen?"

Pas, nu haar deze vraag gedaan werd, dacht zij er aan, dat ze niet het minste recht had op het kind; en daarom antwoordde ze dan ook na eenig aarzelen: „Als het door niemand opgeëischt wordt, en ik geen nadere inlichtingen kan bekomen aangaande haar familiebetrekkingen, dan was ik van plan, het als mijn eigen dochtertje op te voeden en haar het gemis van een vader en moeder zooveel mogelijk te vergoeden en te doen vergeten."

Hij sprak zijn goedkeuring uit over het plan, dat hem even menschlievend als moederlijk voorkwam, en na gegroet te hebben en gezegd te hebben, dat hij den volgenden morgen nog 'ns zou komen kijken, verliet hij de kamer en kort daarop 't huis.

Gedurende den nacht waakte juffrouw Landheer en de oude Saar beurtelings bij 't bed van de kleine Lenda, zooals wij haar ook voortaan maar zullen noemen, en

Sluiten