Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

180

ze, om haar verwarring te verbergen; „neen dat heb i k niet gedaan."

„U niet!? En die Bijbel is van u; wie heeft er dit dan alles in geschreven?"

Een andere vraag moeilijker te beantwoorden dan de eerste.

„De Bijbel is van je moeder, Lenda, heusch?" zeide ze, beproevende door dubbelzinnigheid uit deze moeilijkheid te geraken.

„Maar wie heeft er dan die aanteekeningen in gemaakt?" hield het meisje aan.

„Je moeder," antwoordde de Gravin.

„En u zei zooeven, dat u het niet gedaan had."

Ze schrok, hoewel ze het heel goed wist; ja, dat had ze gezegd. Zoover was ze gegaan ... ja, thans moest het er maar uit.

Ze viel opeenstoelneer,enzeide:„Lenda kom eens hier."

Het meisje kwam, sloeg haar armen om de Gravin heen, en keek haar lachend in de oogen.

„Lief, lief kind; ik houd "Zooveel van je, niet minder dan van Willem."

Dat was nog al heel gewoon en gemakkelijk te begrijpen, vond Lenda, maar ze zeide niets, ze vond moeder zoo vreemd.

„Ik zei daar straks dat i k die aanteekeningen er n i e t in gemaakt had, en een poosje later dat je m o e d er ze er in gemaakt heeft; dat is zoo. Je kijkt me zoo eigenaardig aan, je vindt, dat ik mezelf tegenspreek, maar dat doe ik met, heusch niet. Het is zooals ik zeg."

Lenda zag haar nog meer verbaasd aan.

„Kun je daar nu geen gevolgtrekking uit maken?" ging ze voort; „wees nu eens zoo verstandig als je anders altijd bent!"

Sluiten