is toegevoegd aan uw favorieten.

De grondbegrippen van het strafrecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

91

Elders drukt de gevierde straf rechtsleeraar zich veel openlijker en meer categorisch uit. „De toerekenbaarheid vervalt met elke storing van het geestesleven, hetzij op het gebied des verstands, des gevoel* of van den wil, zoodra de reactie abnormaal of atypisch wordfy" i)

Hoe dit verstaan moet worden, verklaart hij nog nader. „Wat is normale reactie? Waar is de maatstaf

waarmede wij haar berekenen?.... Is niet elke misdaad een afwijking van den normalen toestand van den doors\nëe-mensch? Als knagende ijverzucht of (gloeiende vaderlandsliefde, als hoog-oplaaiende zinnehjkheid of drukkende nood de diepste diepten van het zielsleven beroert, de sluimerende hartstochten ontketent, alle gedachten ter zijde zweept die den mensch zouden kunnen weerhouden eh hem een plotselinge misdaad doet begaan — kan men dan den toestand normaal noemen waarin hij zich bevindt, op het oogenblik dat hij de misdaad pleegt? Is de dertienjarige dief normaal, die in armoede en ellende, in ondeugd en schande is opgegroeid, die verwaarloosd en gebroken in ziel en lichaam, tot in den grond bedorven was, lang eer hij tot rijpheid was gekomen? Is de boeleerster normaal, die rusteloos haar geheele leven lang liegend en bedriegend van stad tot stad, van land tot land rondtrok, heden een schitterende bewonderde ster in de kringen der demi-monde, morgen weder teruggestootett in de vuile ellende der straten, zonder een ander verblijf dan de gevangeniscel, de eenige plaats waar zij rust en vrede, orde en reinheid vindt?"

„Het begrip van „het normale" omvat met logische noodzakelijkheid een zekere speelruimte, maar hoe ontzaglijk wijd moeten de grenzen van den normalen zielstoestand niet Worden uitgebreid, om ook plaats te laten

1) t. a. p. XVII, 75.

91