is toegevoegd aan uw favorieten.

Wat komen zal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

je d'r heenging, hè? Je hebt een kleurtje gekregen en dikke wangen voor jouw doen. Hebben ze je veel melk laten drinken daar ?"

Trees glimlachte; ze nam het kind van juffrouw Bes' schoot en liet 't hem zien.

„Kijk eens," — zei ze trotsch.

Bolke keek aandachtig naar 't heel witte, teere, kleine gezichtje.

„Ik feliciteer je," — zei hij eindelijk geforceerd, onhandig zoekend iets vleiends ervan te zeggen en stil dacht hij:

„Alleen geboren om gauw weer te sterven. Een hopeloos getob zonder resultaat, arme meid."

Trees legde het kind in de wieg, waar 't eventjes kreunend weer insliep; alles om haar heen vergetend stond ze er naar te kijken.

„Vertel me eens, vondt je 't er nu zoo erg, of ging 't nog al?" plaagde Bolke.

„O nee. Toen ik er eenmaal was, vond ik 't er heerlijk. Ze zorgden goed voor me, en ik had één zoo'n lieve zuster."

„Ze heeft tranen met tuiten gehuild, omdat ze d'r weer uit moest," zei de hospita. Bolke lachte.

„Dat 's je ware," en hij dacht: „zóó gevoelig voor een beetje hartelijkheid."

„Dan kom ik nog met een boodschap van mevrouw Peters, die werk voor je heeft; maar daar komt zij zelf over praten. Je hèbt nu geen werk, hè?"

„Nee."

„Ik weet niet, wanneer ze zal komen." Ze gaf geen antwoord.

„Als die oude vrouw weg was, zou ze wel meer zeggen; nu wil ze niet," dacht hij.

Maar juffrouw Bes zat breed op haar stoel, en wou niet weg.

„Juffrouw, zou u mij een heel groot pleizier willen doen?"

85