is toegevoegd aan uw favorieten.

Het spiritisme

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spieren en zenuwen van arm en hand beïnvloedt en het potlood geleidt,') terwijl het objectieve-ik passief is en dikwijls volstrekt niet weet wat geschreven wordt.

Bijna ieder schrijvend medium verkeert onder de suggestie van de geesten-leer der spiritisten, en daarom, zegt Hudson, geven de mededeelingen ook steeds aan dat ze van geesten afkomstig zijn.

Toch zijn er voorbeelden bekend waarbij zulks niet het geval was. Een zoodanig geval is vermeld in de „Proceedings of the Society for Psychical Research" van April 1891 (blz. 23). Het medium, of juister gezegd, de automatische persoon was een jong meisje van 15 jaar. „Ze had nooit te voren van een planchet gehoord" — zegt de schrijver •— „en spiritualisme was voor haar enkel een naam." Dat was voor dit doel een zeer gewenschte geestesgesteldheid, en even zeldzaam als wenschelijk. „Ze wist volstrekt niet wat ze geschreven had voor er naar gekeken werd", — vervolgt de schrijver •— „en dikwijls was het eenigszins moeilijk het schrift te ontcijferen. Zoo bracht de eerste vraag: „Wie zijt gij die schrijft?" in mijn oogen slechts eenig gekrabbel voort, en daarna verliet C. (het automatische meisje) de kamer. Daarna keek ik nogmaals naar het gekrabbel en zag eensklaps dat het leesbaar was en dat in antwoord op de vraag de naam „Henry Morton" geschreven stond.

x) Een sterke bevestiging van deze hypothese vindt men bij Prof. L. Staudenmaier: „Die Magie als experimentelle Naturwissenschaft", met dit verschil dat de mededeelingen en stemmen daar schenen uit te gaan van bepaalde deelen of elementen van het subjectieve-ik? men kan ook zeggen: van de „ziel" van organen of orgaangroepen, in een zelfde ondergeschikte verhouding staande tot het „subjectieve-ik" van Staudenmaier gelijk de organen (longen, hart, darmen enz.) tot zijn lichaam.

110