Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ï II HAAR NATUURKIND JE • |

UQs-K&m op is een natuurkindje?" Een kind moet GX MlHu/gZich uitleven!" Ik hoor het van alle MfeSPi kanten. De tijdschriften en couranten &!&^7 staan er vol van. Jammer dat ik het met Ml'S^ft eerder geweten heb. Nu ja, de ouderen ®&ZJ&Sm zijn wel flinke lieve kinderen geworden, maar ze hebben toch niet zoon prettige jeugd gehad. ^ heb ze opgevoed met het drilsysteem dat me van OudeV tot Ouder is bijgebracht geworden. Het nakomertje is zoo vroolijk. Pop leeft zoo heerhjk

"teder balLde het uit voor. elk gewillig oo. Dat mii de lof harer zotheid" met bespaard bleef is SurUjk Sinds eenige jaren gaf ik den ouderen ; kinderen pianoles en had gelegenheid op te merken, 5rhaarPonmacht tegenover Pop, Moeder steeds zwaarder ging drukken. Van ve e kanten hoorde ft dat het waarlijk schattige, pientere kindje, de schrik was voor allen, die met haar ini aanrakinj, kwamen. Suus kende geen gehoorzaamheid. Ze gat Sn elke opwelling gehoor ^er/enl8V/tSde houden met de gevolgen X°?r/ndere.^,5%7nmS wat haar lustte. Pop was, juist geoordeeld, een halve wilde Als vreemde mocht, ik niet ingrijpen. Deze bekrompen liefhebbende Moeder zou het trouwens niet geduld nebben. Met hare roerende liefde verdroeg ze in hoofdzaak alleen de moeite en lasten van haar schat Ze liet haar zelden aan een ander over.

Toen Mijnheer, zijn reeds dikwijls verworpen plan — om met Mevrouw en de oudere kinderen een reisje door Nederland te doen — eindelijk wilde doorzetten, werd het Moeder bang om het harte voor haar

Sluiten