is toegevoegd aan uw favorieten.

Lukas Rabesam

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE VERLOOFDE

Verene Magelon was zeer verwonderd, toen haar mama haar op een morgen bij zich liet komen, om met haar en nog een derde een onderhoud te hebben. Magelon's vferloofde (want zoo iemand bestond heusch) was gekomen. Hij wachtte stil en ernstig wat mama zou zeggen. Hij zelf had nooit veel te beweren, meenden de beide vrouwen.

Hij was een knappe, ernstige jongeman, die nooit een spier van zijn gezicht vertrok en zich op gezette tijden met Verene Magelon in 't publiek liet zien. Hoe hij eigenlijk precies was, wist niemand; hij scheen ondoorgrondbaar. Bij al de koketterieën van zijn verloofde bleef zijn gezicht onbewogen; men zag niet aan hem of die mededinging van vreemde mannen hem hinderde of hem onverschillig liet. Hij was arm, en Verene's rijke mama, die weduwe was, had hem, die van jongsaf van het jonge meisje scheen te hebben gehouden, op haar kosten laten studeeren. In de stad gingen de praatjes, dat hij haar, uit dank daarvoor, moest trouwen en haar niets in den weg mocht leggen, f* Doch daar zag hij niet naar uit. Zijn schoonheid was manlijk, elk gebaar waardig en ingetogen. Hij sprak hoogst zelden! En domme menschen geloofden daarom, dat hij niets te zeggen had.

Mama ging zenuwachtig op haar stoel zitten. Verene Magelon bleef staan, Artur ging op en neer en rookte in volslagen kalmte een sigaret. Mama begon:

„Magelon, je bederft je reputatie!"