is toegevoegd aan uw favorieten.

Bloemlezing uit Middelnederlandsche dichters

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

80

Hi berecte die ridders saen, Die anden dans waren gegaen Bi sire toveriën alsoe, 220 Dat si danen niet wouden sceden doe. Entie joncfrouwen, sekerlike, Berecti dies gelike.

Als die coninc Ban werd geware das, Dat hen dansen soe in ernst was, 225 Hi seide dat hi, alse hem dochte, Sijn crone bat niet bestaden mochte Dan te gevene doe, sekerlike, Den besten ridder van ertrike; Ende lietse hier tsinen behoef alsoe. 230 Die coninc Ban voer wech doe,

Ende die clerc bleef metter joncfrouwen Blide ende ontladen van allen rouwen, Ende hadde al sinen wille daer of, Alsi hem hadde gedaen gelof. 235 Die vanden lande quamen besien Dit wonder, alsi horden van dien. Doe quamen sulke vanden lieden, Die van henen nine scieden, Soe dat icker op enen dach 240 Wel hondert ende viftech sach. Die dans gedurde daer naer In deser maniren wel veertien jaer, So datter joncfrouwen vernoide dat, Ende si haren live bat, 245 Dat hi die toverie brake.

Hi sprac: „In mach in gere sake Vor die tijt comt, dire geset es toe." — _Ic bidde u dan," seit si doe, Dat gi ons maect enich ander spel, 250 Daer wi ons mogen alsoe wel

Alse met dansene mergen mettien, Ende sulc, dat alle diet sien,

Te wondere daer op mogen bcuuwbu. Hi gaf antwerde der joncfrouwen : 255 Ka dien dat sijs bat, hi sout doen wel Doe maecti een rike scaecspel,