is toegevoegd aan uw favorieten.

Haar bekentenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

73

Zij was bang, om zich onder de menschen te bewegen, zij kon geen gezelschap meer verdragen. De egoistische harten der tantes hadden den gemoedstoestand van het jonge meisje niet begrepen; ze was voor haar zoo'n nietig onbeteekenend persoontje, dat blij en tevreden moest zijn, een doodarm nichtje! Zóó dacht de heele familie.

En terwijl tante Annette vermoeid van rekenen en cijferen op de sofa zat te dutten, bouwde het nichtje luchtkasteelen, dacht ze aan dien langen brief uit Indië. De prins, die het arme asschepoestertje het gouden muiltje aan kwam passen! Maar als zij zich dan in die droomen verdiepte en een weldadige zekerheid haar doortrok, dat er iemand zou komen, die haar zonnig geluk zou schenken, dan kwam het als een geweldige kwelling over haar, dat zij tante Annette nooit alleen mocht laten en dat ze blijven moest in dat oude huis samen met freule Heelst van Herkema. Iets indroevigs maakte zich van haar meester. Dan keek ze rond en zag ze de familieportretten met vergulde lijsten, het voorgeslacht van de familie, die zij op den dag van tante Josienes begrafenis had ontmoet. Ze waren allen vormelijk beleefd tegen het onbekende nichtje geweest, en later bij ae opening van het testament heftig jaloersch, omdat zij zoo rijkelijk bedacht was... Zoo gleden de dagen voorbij... Van Lien hoorde ze niets; alleen een brief om haar te condoleeren met tantes dood.

Op zekeren dag bracht Jaantje een brief binnen en reeds dacht zij, dat het een nader schrijven omtrent de ontmoeting met Charles van den Berg zou zijn, toen het een eenvoudig briefje van juffrouw Lintveld bleek te zijn, die eens wilde informeeren, hoe zij het maakte. En Nancy, die zich schuldig gevoelde, omdat zij nooit iets van zich liet hooren, schreef haar dienzelfden avond nog een hartelijk briefje en zond haar eenige dagen later een mandje met appels en peren.

Lien Bierensma, liep met de haar eigenaardigen eleganten tred naar het Vondelpark. Ze bekeek zich tersluiks in de winkelruiten, waar zij langs drentelde, want ze had een nieuw