is toegevoegd aan uw favorieten.

Haar bekentenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

114

En 2e wilde flink zijn. ze zou de verhouding verbreken. Telkens weer sloot ze de oogen en bedacht, hoe het wezen zou. als ze hem nooit weer zag. O. wat een verdriet, wat een beleedigingen had ze van hem verdragen... ach!... ze mocht zoo niet voort blijven leven, hij had haar jeugd vernietigd, haar oud en wijs gemaakt, ook door zijn eeuwige zorgen zijn schulden... Want zij leefde zijn leven mede.

Lien lag op den divan. Zij dacht aan Nancy. die nu haar eigen kamers had betrokken. Hoe benijdde zij haar vriendin nu zooals ze haar vroeger beklaagd had! Rijk, jonq, onafhankelijk. ..

Ze sloeg haar handen voor 't gelaat en huilde, huilde woest haar verdriet uit. Ze hoorde voetstappen in de gang. , „Vader! ' dacht ze. „god, laat hij toch niets merken van mijn verdriet Maar het was haar broeder Johan, de jonge dokter.

„Wel meisje... de deur stond aan! Beter oppassen hoor." Hij dreigde haar lachend met den vinger.

„Gunst... jij hier Jo?" en zij sprong verschrikt van den divan op. Het was reeds schemerdonker, zoodat haar broer haar beschreid gelaat niet zag. ...Ja, kind. Ik blijf eenige dagen voor zaken hier en zeg... ik moet je n nieuwtje vertellen. Mijn zusje hoort het kersversch... ik ben verloofd!"

„Maar Jo! En wie is het?"

„De dochter van den notaris uit het dorp, waar ik woon. Uolly Heerensma..."

„Vertel eens," drong ze aan, zijn arm grijpend, „is ze mooi, jong?"

Hij lachte vroolijk. „Dolly is n beste meid!" zei hij hartelijk. Mooi? Nou. dat geloof ik niet! Voor mij wel Ze is slank, blond vroolijk en vriendelijk. Ze studeert voor middelbaar Engelsch en wil dat doorzetten; ze heeft nog twee zusters; zij is de oudste, acht-en-twintig jaar, je zult haar volgende week zien, dan komt ze eenige dagen logeeren bij een tante om kennis te maken met onze familie. Ze is erg blij. dat ik in dat dorp blijf, ze houdt van buiten..."