is toegevoegd aan uw favorieten.

De nieuwe Loohof

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

93

zin heeft in een pijpje.... De tabak is tamelijk wel rookbaar."

Hij stopte zijn eigen pijp. De man bij de kachel stak een houtspaander aan en bood hem vuur aan. Dralend tastte de een na den ander toe. Frits bleef bescheiden op den achtergrond. Toen de anderen allen al dampten, had hij nog niet eens zijn pijp te voorschijn gehaald.

„Wilt u u ook niet bedienen, mijnheer Haverzaad?" vroeg Otto.

„Kom, dan zal ik maar eens zoo vriendelijk zijn," zei de schelm, zonder een spier van zijn gelaat te vertrekken.

„Ben jij ook in het veld geweest?" zoo wendde Otto zich tot iemand, op wiens linkerslaap een groot litteeken zichtbaar was.

„Dat spreekt vanzelf," luidde het antwoord. „Oosten of Westen?"

„Overal, 't 189e infanterie is overal bij geweest"

„Deksels, dat is ook mijn nummer, 't 187e?"

„Neen, 189. Dat waren je regimenten, luitenant! Die hebben er van langs gehad en die hebben ze er maar aan gewaagd!"

„Ja, kameraad," zei Otto, „daar heb je misschien gelijk in. Ten slotte behoorden wij zelfs tot de divisies aan het front en die werden niet gespaard."

„Nu," begon een ander, „doe nu maar niet zoo dik! Meer dan wij van 't 75e in actieven dienst hebben jullie zeker ook niet doorgemaakt"

„Ons, van de Prins-Albrecht-fuseliers," zoo liet zich een derde hooren, „heeft men in Augustus '14 in de watten gestopt en eerst in November '18 er weer uitgehaald."

Allen lachten; Otto stemde er hartelijk mee in.

„Die kameraad daar," zei iemand, terwijl hij Otto aankeek en met de steel van zijn pijp naar den tegenover hem zittende wees, „is ridder van 't ijzeren kruis le klasse."

„Hm hm!" kuchte Otto vol eerbied, terwijl hij het strakke, energieke gezicht van den man met welgevallen monsterde.

„Wat koop ik mij daarvoor?" bromde de geridderde minachtend; maar hij keek toch niet weinig trotsch.

Alleen de sigarenmaker was ongeschikt geweest voor den militairen dienst en kon over deze dingen niet meespreken.