is toegevoegd aan uw favorieten.

Zoo als het was...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Leugenoare, die den ganschen nacht in het dorp bleven rondzwadderen, hadden flink wat van de brokken mee.

Den volgenden ochfend was 't een eigenaardig tafereel op de fabriek. Meer dan de helft der heibanken in 't „stampkot" bleef onbezet en toen meneer De Beule tegen negen uur zijn gewone tournée kwam maken, kreeg hij haast een stuip van ergernis en woede. Hij vroeg, sidderend van toorn, aan Free en Poeteken, wat er gebeurd was en waarom Pierken, Berzeel, Leo en Feelken niet op hun werk verschenen waren; doch niemand kon een ophelderend antwoord geven.

Poeteken werd op informatie uitgezonden en na xuim anderhalf uur kwam hij terug. Pierken en Leo had hij samen aangetroffen en die hadden hem beiden geantwoord, dat zij zich als ontslagen beschouwden, aangezien meneer De Beule hen door Sefietje had laten aanzeggen, dat al wie aan de vergadering deelnam uit de fabriek zou weggezonden worden. Feelken had hij thuis gevonden en die had heelemaal geen uitlegging willen geven. Die zat stug naast het vuur, omringd door zijn zusters, die schreiden; en 't eenige ^at Poeteken uit hem had kunnen krijgen was, dat hij niet terugkeerde; en daarmee uit! Wat Berzeel betrof, die zwadderde nog steeds dronken met Stien de Leugenoare in de herbergen rond en had alweer ruzie gekregen en gevochten, zoodat hij weer met een bebloeden kop liep.

^ Toen meneer De Beule dat relaas hoorde, begon hij als gek van woede om zich heen te „schieten". En onlogisch als altijd in zijn onbeheerschte uitbarstingen, liet hij onmiddellijk de machine stilleggen en zond al de andere arbeiders, die toch geen schuld aan het gebeurde hadden, — ook de vrouwen, — naar huis.

93