is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit de school geklapt

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EINDONDERWIJS.

105

onderwezen worden. Daarvoor is nodig, dat ze van elk vak een zeker geheel geeft, maar dan zo, dat de kinderen zich zelf verder kunnen helpen, als dit nodig is. Voor aardrijkskunde moet gebroken worden met de uitvoerige behandeling der provinciën en der landen van Europa. Zoals de leerboekjes voor de lagere school, die ik ook hier contrabande acht, het willen, komt men niet klaar. Voor elke provincieis ongeveer een maand noodig; voor de landen van Europa idem. Op deze wijze heeft men ongeveer drie jaar werk, eer men Europa uit is. Meestal zitten de kinderen juist op de Grote of Kleine Hongaarse vlakte, waar ze volstrekt geen kennissen aantreffen, alsde dag is aangebroken, waarop ze de school verlaten. In Amerika, waar ze heel wat familie hebben, zijn ze nooit geweest gedurende de zes schooljaren. Begrijpen ze iets van het weerbericht, dat de meeste dagbladen geven? Kunnen ze de weg vinden in een spoorboekje? Dat komt later of nooit

De vaderlandse geschiedenis wordt op onze scholen meestal behoorlik behandeld. Hier en daar worden nog te veel jaartallen geleerd, waardoor het een met het ander vergeten wordt. Maar de hoofdzaken krijgen onze jongens en meisjes minstens twee maal; vaak komen zedrie keer onze historie door.

Doch genoeg. Gelukkig zie ik overal een begin van deze schoolhervorming. De gedachte, dat de lagere school moet worden de volksschool, dringt hoe langer hoe meer door. Ik zou de scholen kunnen opnoemen, waar men reeds alle taalboekjes heeft afgeschaft en waar de kinderen van 11 en 12 jaar opstellen maken en brieven schrijven zonder grove spelfouten, zodat een Amsterdamse, Rotterdamse of Haagse school er jaloers op zou kunnen worden. Ik ken de scholen, waar men het aandurft om uit het rekenboek ongeveer de helft weg" te laten, omdat de opgaven in strijd zijn met de praktijk van het leven en de school niet geroepen is rekenkundige raadseltjes op te lossen. Ik ken de onderwijzers, die niet meer wensen te lopen aan de leiband van Bos of welke aardrijkskundige grootheid ook, maar zelf de kinderen kaartwijs maken en de hele wereld doorreizen tot in Oost- en West-Indië toe. Ja, ik ken ze, die bewust of onbewust bezig zijn aan de lagere school de plaats te geven, die haar werkelik toekomt; die in deze inrichting niet langer zien het voorportaal der Universiteit, maar ze willen en ook helpen maken tot een zelfstandig instituut.