is toegevoegd aan uw favorieten.

De Bannenburgh

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

80

hem af is, omdat-ie wegens gebrek aan bewijs ontslagen is.

De oudste zoon van Jales zag op. Hij zat in een hoek van 't vertrek, boos en gebogen.

— Is daar niks an te doen, mevrouw? vroeg hij. Hedwig keek dokter Lavéry aan. Wat moest ze hierop^

antwoorden? Ze voelde een stemming tégen zich; was zelf dof en duizelig tengevolge van haar groote dosis slaapmiddel.

— Daar praten we later over, Jales, zei dokter Lavéry met eenig gezag. Op 't oogenblik hebben we er alleen aan te denken, dat je vader rust noodig heeft.

Vrouw Jales keek hem aan.

— Wat denkt meneer-dokter d'r van?

Lavéry haalde de schouders op, lei zijn hand om den pols van den zieke, die niet bewoog. Hij telde even de polsslagen, luisterde naar de ademhaling, voelde naar den natten doek die om Jales' hoofd gebonden was. Toen trad hij terug.

— Maar zoo voortgaan, moeder, zei hij, eenigszins koel. Rust, en precies doen wat ik gezegd heb.

Toen keek hij Hedwig aan.

— U ziet er niet goed uit, mevrouw Van Rosse, zei hij, nadrukkelijk. Als 't u schikt, wou ik even met u meegaan naar 't kasteel

— Kan ik... niet iets doen? Iets laten brengen? aarzelde Hedwig.

— Zéker, zéker, haastte Lavéry zich te antwoorden. Versterkende middelen, melk, eieren 1

Hij greep zijn hoed, wou blijkbaar Hedwig graag weg hebben uit de kamer.

— Ik ga dan even met u mee, zei hij, de deur voor haar openend.

Hedwig groette. Een dof gemompel antwoordde haar. De vroege morgenlucht, frisch, deed haar huiveren.

— U is wel wat dun gekleed, zei Lavéry, met een blik op haar dunne, witte morgenjapon.