is toegevoegd aan uw favorieten.

Ragnus' gang

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LEIDA.

Dat is het kind geen troost. Wij lijden op het plan dat we overzien En 't lijden daar is groot. Soms al te groot. En hadden wij er zelf nog om gevraagd, Te lijden voor onze eigen loutering, Dan kon ik nog berusten.

PETER.

Weet jij dan Of jij er waarlijk niet om hebt gevraagd? En of jij niet, wanneer je dood bent, weer Zult vragen om naar de aard te mogen gaan? Denk je eens goed in, dat je in een engelsfeer Zélf engel, wist, hoe hier op aarde leed Hij die je lief is. Zou je dan alleen, Als engel, toch gelukkig kunnen zijn?

LEIDA.

Misschien zou 'k dan de wegen kunnen zien Die in God's oogen licht zijn, zoodat ik Begrijpen zou, waarom dit alles is. En dat het noodig blijft voor iedereen, Te lijden, tot een eeuwge loutering. Het eind van alles is toch altijd weer Dat men berust.

114