is toegevoegd aan uw favorieten.

Geboortevloek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schicdenis te vertellen," zij zeide het opzettelijk-hard, als wilde zij hare vriendin tot de werkelijkheid terugbrengen.

Eva keek haar verschrikt aan.

„Hoe weet je....?"

„Ik weet niets, ik zag alleen maar je gezicht, en iets in je stem wekte deze gedachte in mij. Ik raad je Eva, ga er niet verder op door, je zoudt er misschien later spijt van hebben. Kom, laten we over wat anders spreken, ik zal vergeten, wat je daareven hebt verteld."

Eva staarde voor zich uit op den grond en Carina zag, dat hare oogen vochtig waren. Zij legde teeder den arm om Eva's schouders.

„Arm kind," zeide zij zacht. Dan snikte Eva het uit, lang en hartstochtelijk, en Carina liet haar schreien, overtuigd, dat dit haar zou verlichten.

Eindelijk, wat bedaard, zeide zij: „Je weet het nu toch, Carina, en ik wil je nu ook liever alles vertellen. Ach, zeg nu niet neen, je weet niet, hoe het mij oplucht, dat ik er eindelijk met iémand over spreken kan. Al dien tijd heb ik het alleen gedragen."

Carina maakte geen tegenwerpingen meer, zij nam sjechts Eva's hand in de hare, terwijl deze vertelde: „In den eersten tijd merkte Mama niets. Wij wisten op alle mogelijke manieren hare aandacht af te leiden en vonden eiken dag wel een oogenblikje, dat wij elkaar's bijzijn konden genieten. Ook verzon Eduard een middel, om mij eens in de week bij zich in Arnhem te hebben, 's Zaterdagsmiddags, wanneer hij alleen -was op zijn bureau. Ik wilde graag teekenles hebben en hij vertelde aan Mama, dat hij daar te Arnhem eene goede gelegenheid voor wist. Zoo ging ik dan 's Zaterdags naar de les en na afloop naar zijn bureau, waar wij dan een paar genotvolle uurtjes hadden. In

83