Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en mond leken haar goed gevormd, haar haren mooi blond, dat zeiden althans de meesten. Ze had iets van moeder, doch meer nog van vader, en ze hield ook meer van vader, omdat ze evenals hij hunkerde naar veel licht en mooie kleuren. Moeder was stemmiger, minder eischend, hoewel vaak drukker; ze beweerde zich naar vader te schikken en te berusten, maar eigenlijk begreep ze nooit waarin dat berusten van moeder bestond, want vader kon meestal zoo. aardig, zoo recht prettig wezen...

Waaruit ontsproot toch de onvree van moeder ? Josien wist het niet en wilde er niet naar vragen... Of zou het soms zijn, dat deze onvree vanzelf komt bij elk huwelijk, omdat... Ach dwaasheid, waarom kwelde ze zich met dergelijke vragen, ze had zich toch enkel met haar eigen aandoeningen bezig te houden!

Ze trachtte nu, voor den spiegel, naast haar eigen beeld hem voor zich te trekken, om te zien hoe dit zou staan, zóó. Tegenover haar blondheid en haar grijs-grauwe oogen deed het wel, zijn donker dokterstype, niet klein, niet groot; zijn kalme blik verleende rust aan haar ietwat nerveus uiterlijk, zijn huid, gebronsd door veel verkeer in de

4

Sluiten