Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4

HET VERLEDEN.

dikke golf, naar achteren borstelde, glimlachte hij tegen zijn eigen beeltenis. Zonder overgroote ijdelheid toch. Mooi was hij niet, eer leelijk met die onregelmatige trekken, maar, hij wist het wel, hij had iets wat de vrouwen aantrok. Waar zat 't m eigenlijk in, dacht hij mijmerend. In zijn oogen, die somber en melankoliek waren en toch soms zoo guitig konden kijken? In zijn mond, met de fijne, vuurroode, door een dun snorretje overdonsde lippen? In zijn lenig, mager figuur met de vierkante schouders? In zijn lange, smalle, maar krachtige handen? Ach, wat kon 't hem eigenlijk schelen? Hij was een charmeur, zonder 't zelf te willen, ten minste zonder er eenige moeite voor te doen. 't Begon al hier in huis. Zijn moeder, nu ja, natuurlijk dat die hem boven alles liefhad. Boven haar ging ook voor hem niets. Zij waren altijd alles voor elkaar geweest en hij voelde dat de liefde voor haar de diepste en mooiste aandoening was die hij ooit had gekend, die hij bewaarde, stil, voor zichzelf alleen, als iets onaantastbaar heiligs.

Sluiten