is toegevoegd aan uw favorieten.

Ontmaskerd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

112

tot Willem en Marie, die haar wilden overhalen dit besluit te nemen; „wanneer ik wist dat Betsie onder goede leiding kwam, zou ik geen oogenblik wachten met haar weg te zenden, 't Zou een groote verlichting voor mij wezen, maar tante Sabine zal Betsie geheel verkeerd behandelen; zij zal daar nog meer kunnen toegeven aan haar ijdelheid en luiheid. Wanneer tante haar op een goed pensio* naat wilde doen, was het iets anders, maar dit mag ik natuurlijk niet voorstellen."

„En daaraan offer je nu Riek en Jo op," zei Willem, „want geloof mij, zij oefent een verder* felijken invloed op hen uit."

Clara zuchtte, maar nam geen vast besluit, tot grooten spijt van haar broer en zuster; 's middags kwam Betsie weer veel te laat aan tafel, en toen Clara vroeg, waar zij gebleven was, antwoordde zij op bitsen toon dat zij met een vriendinnetje wat omgeloopen had.

„Ik verkies, dat je dadelijk thuis komt,' zei de oudste zuster, „als je tenminste niet er op gesteld bent dat ik je laat afhalen door Dientje."

Betsie trok een verachtelijke lip maar zei geen enkel woord. Na het eten riep zij Jo naar het portaal en fluisterde hem toe:

„Zeg, Jo, vraag eens aan Clara of we met Dromi* koos mogen gaan wandelen."

„Maar dat zal Clara niet willen hebben en Marie ook niet."