is toegevoegd aan uw favorieten.

De "krach" van Renswoud

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lig

vallen, de ander gaf iets toe en 't slot was, dat de kwestie vreedzaam werd beëindigd.

In den laatsten tijd hadden die conferenties echter niet meer plaats gevonden. De notaris had geen lust of geen tijd om met Marenius apart te confereeren; hoe het zij, hij bepaalde zich er toe om niet langer dan ook maar eenigszins noodzakelijk was, de vergaderingen van het dagelijksch bestuur der gemeente bij te wonen.

En Marenius van zijn kant scheen den notaris wel te ontwijken.

Daar was reden voor.

Niet heel lang geleden was Marenius eens vriendschappelijk bij van Veen opgeloopen om z'n steun te vragen voor een finantiëele transactie, die bij in z'n qualiteit als president-commissaris van de Renswouder Stoomtrammaatschappij in de eerstvolgende vergadering wilde voorstellen. Notaris van Veen had hem laten spreken zonder ook maar een enkele maal een blijk van instemming of afkeuring te geven; hij bepaalde zich er toe z'n bezoeker rustig, maar zeer opmerkzaam aan te kijken.

Mr. Felix Antoine raakte door dit gedrag de kluts kwijt. Toen hij alles gezegd had en de notaris nog even blèèf zwijgen, meende hij onduidelijk geweest te zijn en hij begon opnieuw.

Maar midden in z'n herhaald betoog besefte hij plotseling, dat van Veen het toch al lang begrepen moest hebben; dat bracht hem aan 't stotteren.

Er kwam iets als 'n rilling over z'n rug, hij voelde 't bloed naar z'n hoofd stijgen en voor 't eerst van z'n