is toegevoegd aan uw favorieten.

Twintig jaar later

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

90

spraken. Wees voorzichtig, dat de Franschen op u geen wraak over de Siciliaansche Vespers nemen!" ,,Ik zal mijn best doen."

,,Er zijn vele gewapende lieden op straat," hernam d'Artagnan, „zijt gij zeker, dat niemand van het voornemen der koningin afweet ?"

Mazarin dacht een oogenblik na.

„De zaak, die gij mij voorstelt, zou voor een verrader een buitenkansje zijn, Monseigneur; het toeval van een aanval zou alles verontschuldigen."

Mazarin rilde, maar hij bedacht dat iemand, die van plan zou zijn verraad te plegen, hem niet waarschuwen zou.

„Ik vertrouw mij dan ook niet aan iedereen toe," antwoordde hij haastig, „en het bewijs daarvan is, dat ik u uitkoos, om mij tót geleide te verstrekken."

„Vertrekt gij niet met de koningin ?"

„Neen," zeide Mazarin.

„Zoo!" mompelde d'Artagnan, die begon te begrijpen:

„Ja, ik heb daarmede mijn plannen," hernam de kardinaal, „zoo ik de koningin vergezel, dan vermeerder ik haar slechte kansen; ga ik na de koningin, dan verdubbelt haar vertrek de mijne. Trouwens, als het hof eenmaal gered was, dan zou men'mij kunnen vergeten; de grooten der aarde zijn ondankbaar."

„Dat is waar," zeide d'Artagnan, onwillekeurig een blik werpende op den diamant der kóningin, dien Mazarin aan den vinger droeg.

De minister volgde de richting van dien blik en keerde zachtjes den steen van zijn ring naar de binnenzijde der hand.

„Ik wil hen dus verhinderen ondankbaar tegenover mij te zijn," sprak de kardinaal met een fijnen glimlach.

„Dat is Christelijke liefde," verklaarde d'Artagnan, „zijn naaste niet in verzoeking te brengen."

„Ziedaar juist de reden, waarom ik vóór hen vertrekken wil," verzekerde Mazarin.

D'Artagnan glimlachte; hij was er geheel en al de man naar deze Italiaansche sluwheid te doorgronden. Mazarin zag hem glimlachen en maakte van dat oogenblik gebruik.

J