is toegevoegd aan uw favorieten.

Robinson Crusoë

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

80

een regen- en zonnescherm, zooals hij verlangde. Het kon open- en toeslaan en dit had hem de meeste moeite gekost; toch was dit noodzakelijk, want het zou veel te lastig geweest zijn, wanneer hij het altijd boven zijn hoofd had moeten houden. Ook dit kunststuk was met vellen overtrokken, waarvan het haar naar buiten was gekeerd, om er den regen te doen afloopen.

Zoo leefde hij vergenoegd en tevreden voort. En wanneer al eens het verlangen bij hem opkwam naar de wereld en de omgeving der menschen, deed hij zich zeiven de vraag: „Zou ik daar gelukkiger zijn, dan ik nu ben?"

Op deze wijze gingen voor Robinson vijf jaren voorbij, zonder dat er iets bijzonders voorviel. Hij bebouwde zijn korenvelden, zaaide en oogstte en zamelde zijn druiven in, steeds" zorgende dat het hem aan den noodigen voorraad levensmiddelen niet ontbrak. Daartoe ging hij ook dagelijks op de jacht.

Behalve met deze gewone werkzaamheden hield hij zich bezig met het maken van een kleinere boot en het graven van een kanaal, dat zes voet diep moest zijn en ongeveer een half uur in de lengte, om dit vaartuig in zee te kunnen brengen. Hij moest de vroeger gemaakte boot, die veel te groot was en waarvoor met geen mogelijkheid door hem een kanaal gegraven kon worden, daar zien liggen als een herinnering aan zijn onbedachtzaamheid en tot een waarschuwend voorbeeld, om voortaan met meer berekening en overleg te werk te gaan. Niettegenstaande de vele zwarigheden, waarmede hij ook nu te kampen had, daar hij een boom moest vellen, die hiertoe geschikt was en dien hij niet dichter bij de zee kon vinden dan op zulk een afstand, zoo zette hij deze onderneming onafgebroken voort. Hij gaf den moed niet op, zoodra hij zag dat dit plan uitvoerbaar was, ofschoon hij er twee jaren mee bezig was. De hoop, eenmaal zijn doel te bereiken, moedigde hem aan en ondersteunde zijn krachten.

Toen nu eindelijk de kleine prauw gereed was, beant-