is toegevoegd aan uw favorieten.

In den levensstrijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

86

eigen houtje deedt," en Bras roeit zich 't biljet in de hand duwen.

Bras ia danig uit het veld geslagen. Zijn kroon, die hij zich had gedroomd, blijkt een narrekap. Geheel beteuterd neemt hij het biljet aan.

„Kijk eens," vervolgt Barends tot den onthutsten veldwachter, „jij brengt dat ding terug en zwijgt er verder maar over. Ik begrijp, dat je 't alles met goede bedoeling deedt, en ik wil je moeite beloonen, maar rep er niet meer van en hoe minder drukte er nu verder over die affaire wordt gemaakt, hoe liever het me is. Bonjour Bras!"

Ken oogenblik later staat Bras al bij de deur. De twee rijksdaalders, die hem in de hand werden gestopt, verzoeten wel eenigermate de bittere pil, die hij slikken moest.

„Als meneer zoo vriendelijk zou willen zijn, er met niemand over te spreken . ..." aarzelt hij nog even.

„Dat zei-ik je immers pas? Goeden morgen!" Mijnheer Barends heeft de pen ter hand genomen en eenige boeken geopend.

Bras trekt na militairen groet af.

Barends zet zich aan den arbeid, blij, dat 't zóó is geloopen. Niet, dat hij Steven wilde sparen; maar kwamen zijn naam, zijn trots niet in 't gedrang?

Een heel onaangenaam werkje rest den veldwachter nu nog: het bewuste biljet terug te brengen. Maar 't moet. En de oude Harms ma zal het hem immers niet moeilijk maken. Hij zal maar dadelijk gaan.

Tot Greets verwondering en nieuwen schrik treedt Bras opnieuw de woning binnen.