is toegevoegd aan uw favorieten.

Na schooltijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE GESCHIEDENIS VAN EEN BROODTROMMELTJE.

Willie schudde het hoofd. «Zestig cent," zei ze op een toon alsof ze zich verontschuldigde.

„Dina Reelink vertelde dat het een gulden kostte," zei Marietje met een goedig lachje om Dina's pochen.

Willie vatte. vuur. Ze vond Dina een „gemeene pochster". Terwjjl ze naar de klas ging, wond ze zich hoe langer hoe meer op.

Het eerste uur was er hoofdrekenen. Maar W i 11 i e' s hoofd deed niet mee. Ze moest er telkens aan denken, dat die Dina toch zoo'n snoefster was! Eerst bedriegt ze de meisjes, en zegt dat het trommeltje een gulden kost, en later noemt ze het verachtelijk „dat ding" !

Het ware voor Willie beter geweest, als ze meer acht gegeven had op haar werk, en zich minder had bekommerd om Dina's gebreken. Niet alleen wist ze nu de opgegeven sommen niet uit te rekenen, maar toen ze de oplossing van een vraagstuk, dat juist behandeld was, moest herhalen, hakkelde ze en bracht ze er niets van terecht. „Opletten, Willie Westman," zei de onderwijzeres streng.

Willie probeerde het, en het ging — voor een poos. Toen herinnerde ze zich weer, hoe ze dien morgen met Zus langs den winkel gegaan was,