is toegevoegd aan uw favorieten.

Lyrisch en verhalend proza ; Ethiesch-mystische varia ; Reis-indrukken ; Schetsen en aanteekeningen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IN HET KOFFIEHUIS

(Primitief impressionisme, grenzend aan naturalisme)

Hun schoen-voeten drentel-draalden op den bibberend grijzig verlichten steen-grond vóór het koffiehuis, de hoofden leuterden een hortende af scheid spr at erij, en de lange bood al zijn groote hand, bloot onder-aan de ruige ulster-mouw ; maar hij stopte de hand weêr te-rug in zijn rechter-heupzak, en, schuin weg-kijkend met zijn plots in schelte verlicht gezicht naar twee heertjes, die het koffiehuis uitkwamen terwijl de groenwollen tochtdeur achter hen dicht kwakte, zei hij losjes dwingerig:

— Kom, gaat u meê 'n glaasje bier drinke.. .. En dadelijk keek hij nu den lageren breeden weêr

aan diens oogen, met zijn weêr afgedonkerd gezicht, om diens besluit te hooren.

— Nou.... zei de breede, en zij gingen door de twee vestibuletjes, de groene deur dofte achter hun ruggen dicht, hen afsluitend van-buiten én, mat vlammend-wild goud-rood in zilver-wit-lichj;, hing de groote zaal achter het glas van de deur vóór hen in-gehjst, en zij stonden in het dof suizend gebrom, waarmeê de nog onbetreden zaal hen al omving. De lange vatte het dunne koperen handvatsel van de glazen deur met de rechter hand, duwde met zijn ruige ulster-billen de deur naar binnen en bleef hem zoo even staan openhouden, tot de breede voor hem heen binnen was gegaan. Met een soepelen drens joepte de deur doodelijk leuk achter hen dicht en zij bleven even geheel stil staan, de koppen alleen op de rompen half rond-