is toegevoegd aan je favorieten.

Willem Mengelberg

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

brengen, waagde het bestuur van Diligentia in den Haag, door aan Verhulst voor te stellen om het programma van twee der gebruikelijke tien concerten, in één seizoen, aan moderne orkestwerken te wijden. Verhulst weigerde kort af, beslist, zonder uitzicht op toenadering te openen. Na rijp beraad deelde het bestuur van Diligentia aan Verhulst mede, geen verandering hoegenaamd in de met elkaar gesloten overeenkomst te brengen, dus tien concerten te geven waarvan het programma uitsluitend aan Verhulst werd overgelaten. Buitendien echter organiseerde het bestuur twee concerten aan moderne muziek gewijd en droeg de leiding daarvan op aan Richard Hol. „'tls mij wel" zeide Verhulst, „Uw bestuur doet als een huisvrouw in een veel-omvattende huishouding die een vaste dienstbode neemt voor de bediening en buitendien twee maal in de week een schoonmaakster voor het vuile werk." Deze anecdoten teekenen, naar het mij voorkomt, den man en zijn tijd meer en beter dan uitvoerige beschrijving. Hoe bescheiden, hoe voorzichtig ook, de ontevredenheid gaf zich herhaaldelijk lucht en er werd stilzwijgend gewacht op een gelegenheid om de boeien te breken. De zeventigste verjaardag van Joh. Verhulst bood gelegenheid en aanleiding.

De viering had het gewone verloop, veel mooie woorden, veel onwaarheid, veel ophemeling, waaronder „welverdiende rust" zich trachtte schuil te houden, maar door den scherpzinnigen jubilaris aanstonds werd ontdekt. Jubel en vreugde zwegen bij de feestelijkheid, die aan uitvaart deed denkenendieuitvaart is geworden. Enkele dagen vóór zijn feest zeide Verhulst aan één van zijn weinige vrienden: „Ik kom mij voor als een Paasch-os, bekranst, geroemd, gevierd, geslacht."

Zijn voorgevoel heeft hem niet bedrogen. Verhulst legde zijn dirigeer-stok neder. De boeien waren gebroken, de deuren werden ontgrendeld.