Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Met den welgemeenden raad om toch vooral niet zenuwachtig te worden en hem telefonisch van alle gebeurlijkheden op de hoogte te houden, reed de „toean-controleur" weder huiswaarts.

Intusschen was de toestand op de onderneming verre van aangenaam.

Er bestond toch groote kans, dat de koelies den volgenden morgen niet aan het werk zouden gaan, of in de sorteerschuur of bij de uitbetaling een relletje zouden maken.

De administrateur besloot de uitbetaling zoo lang uit te stellen, tot een algeheele kalmte en rust zoo zijn teruggekeerd. Verder viel er niet anders te doen dan af te wachten. Men had zich in deze grootendeels op den hoofdtandil te verlaten, in de hoop, dat hij tijdig genoeg zou weten uit te vinden, wat er eigenlijk wel onder de koelies broeide. Den volgenden ochtend gingen de koelies op den gewonen tijd aan het werk. De sortatie kon zijn gewonen gang gaan. Goed gesorteerde tabaksbundels werden ontvangen en betaald, andere teruggegeven om opnieuw nagezien te worden.

Toch voelde men, dat er wat ging gebeuren.

Hoort men gewoonlijk in de sorteerloodsen, waar eenige honderde Chineesche koelies te zamen zijn, een gegons van stemmen, dat alleen gestaakt wordt als de surveilleerende assistent in de nabijheid is, om dadelijk achter zijn rug weder te worden hervat, nu niets geen vroolijk gepraat.

Doodsche stilte overal.

Het was als de kalmte voor den storm, die ieder oogenblik bij het minste of geringste kan losbarsten.

De administrateur was zelf den geheelen dag aanwezig, om bij de hand te zijn, wanneer er iets gebeurde. Men moest er

Sluiten