Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bij ons bestaat geen tijdruimte tusschen het overlijden van den Koning en het ontvangen der kroon door den opvolger (interregnum), zooals bijv. in België; op hetzelfde oogenblik, dat zij den Koning ontvalt, gaat ze op den opvolger over. Dit beginsel, wel aangeduid met de spreuk „Le roi est mort, vive le roi" of „Le roi ne meurt jamais" is een natuurlijk uitvloeisel van het stelsel van erfrecht in de grondwet neergelegd, en heeft tot gevolg, dat de troonopvolger geheel buiten zijn wil koning wordt. Hij zal, wenscht hij de kroon niet te dragen, daarvan afstand moeten doen, welke afstand uit den aard der zaak een terugwerkende kracht heeft tot op het oogenblik van het openvallen van den troon. Dit punt is in de grondwet evenwel niet onder de oogen gezien.

Art. 52.

In deze vergadering wordt door den Koning de volgende eed of belofte op de Grondwet afgelegd:

„Ik zweer (beloof) aan het Nederlandsche volk, dat Ik „de Grondwet steeds zal onderhouden en handhaven.

„Ik zweer (beloof), dat Ik de onafhankelijkheid en het „grondgebied des Rijks met al Mijn vermogen zal verde„digen en bewaren; dat Ik de algemeene en bijzondere „vrijheid en de regten van alle Mijne onderdanen zal beschermen, en tot instandhouding en bevordering van de „algemeene en bijzondere welvaart alle middelen zal aan,,wenden, welke de wetten te mijner beschikking stellen, „zooals een goed Koning schuldig is te doen.

„Zoo waarlijk helpe Mij God almagtig!" („Dat beloof ik!")

Art. 53.

Na het afleggen van dezen eed of belofte wordt de Koning in dezelfde vergadering gehuldigd door de Staten-Generaal,

Sluiten