Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door uw zoon van achttien jaar — maar een fatsoenlijken brief schrijven, dat kan hij misschien niet.

Voor dezen toestand moet een oorzaak, moeten misschien oorzafcen bestaan — en het wil ons voorkomen, dat het vooral de volgende drie zyn, die den treurigen toestand, welken wij beschreven, hebben doen komen.

Vooreerst zijn de eischen, die aan het onderwys worden gesteld, te hoog. De algemeenheid dezer klacht ontslaat ons van het leveren van bewijs. Wy. zouden er dan ook niet eens van hebben gewaagd, indien uit het te hoog opvoeren van die eischen niet iets by' den leerling ontstond, dat wij thans noemen in de tweede plaats: minachting voor het lagere. Goed schrift, juist rekenen, zuiver stellen — wat beteek ent dit, vergeleken 'bij de zaak, waarover geschreven wordt, by algebra, bij letterkunde! Zoo denkt de leerling by zichzelf en overluid. Doordien zijn aandacht by het hoogere wordt bepaald, verliest hy achting en hart voor het eenvoudige.

Maar er is nog een derde reden. Vele geslachten zijn gebukt gegaan onder louter machinaal onderwys. Het geheugen der kinderen werd. aan het werk gezet en niet het verstand. Daartegen is reactie ontstaan. Zoo is een ty'd gekomen, waarin het heette: geen van buiten leeren meer — begrypen is het eene noodige.

Sluiten