Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wij vergelijkenderwijs spreken, dan is toch elk uur voor iedereen van dezelfde waarde. We kunnen er in arbeiden aan de levenstaak. Daarom'moet het onze akker zijn, d. i. voorwerp onzer zorg en onzer liefde. Te lief moet het ons zijn, dan dat wij'het doorbrengen in zouteloos gesprek, of zinledig vermaak, of ijdel getreuzel.

De scholen zijn weer geopend. De cursus, d. i. de loop, is weer begonnen. Slechts één stap wordt gevraagd, de stap van het heden. Wie in elk heden dien eenen stap doet, als een stap met ijzeren zool in koperen bodem, die wordt, als de oogsttijd komt, niet weggezonden met ledigen buidel.

18 September 1897.

Sluiten