Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

allerwaarschijnlikst geen kans om op den eigen dag da strijd tot een goed einde te brengen, dan zoekt de gastheer het zijn gast zo gezellig mogelik te maken; beiden nemen deel aan een vrolike avond ; het bed is goed, en het ontbijt stevig ; kant en klaar, met een halve etmaal gelegenheid voor zich, staan de kampioenen tegen elkaar over, en met speren en zwaarden steken en houwen ze er net zo lang op los, totdat er één van hen buiten gevecht is gesteld. Valt de waard zelf, dan blijft pp dit uiterste ogenblik de gast in heusheid niets achter. Of' de gastheer mag zijn leven houden, of wel hij krijgt zijn'paard en zijn wapens terug, om zijn geluk andermaal, maar nu met een laatste kans, te beproeven. Regel is daarbij, dat de overwonnene, zo hij er 't levend afbrengt, als leenman aan zijn overwinnaar hulde doet, en als 't noodig blijkt, hem met zijn wapenen steunt. Ook hierin blijft de ridder zich zelf ; de snoever van gisteren wordt van stonden aan een eerbiedige bewonderaar ; de tol van het knechtschap is hulde en trouw ; woordbreuk kent men niet; men maakt staat op elkaar, als een tafel steunt op zijn poot.

In de T o r e c schijnt aan een wolkeloze hemel de zon van de ridderroem in zijn hoogste kracht. Hier hinderen geen heiligen of kruisridders ; de weg is vrij, en in rechte richting vaart de wapenheid door de triomf poort naar zijn apotheose. De poëzie stelt in 't stuk de hoogste eisen. De held is een koningszoon; de faam vliegt hem voor, en zijn spoor is de roem; hij komt, ziet, en verbaast. Stout werpt de verbeelding, zeker van zijn sukses, hem allerlei hindernissen voor de voeten; zwaar moet soms de inspanning zijn, hachelik de strijd; zijn wonden bloeden ; éénmaal zelfs ligt hij gekneveld, éénmaal zit hij gekerkerd ; geen nood, zijn pad is gebaand ; het epos worstelt triomferend door de zwaarste momenten heen. De kracht, die hem voortdrijft, en hem, trots de beden en smekingen van vriend geworden tegenstanders en vriendin geworden edeldames, uit de verwarmde hallen en van de gedekte dissen wegrukt, is zijn hoge piëteit, is een zaak van eer : hij gaat een sieraad

Sluiten