Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij geeft ze zijn geest en zijn ziel, en samen gaan ze verloren in de woorden des schrijvers.

Gij zijt 'n idealist, jonge Kollega, maar ge ziet: ik ook. Ik sla gaarne de blik naarboven, maar ik vergeet toch niet de platte realiteit hier beneden, 'n Realisties idealisme ; dat is zo kwaad nog niet.

Het treurigste ding op de vlakte onzer schoolwereld is wel dat, wat men noemt: de bloei van het middelbaar onderwijs: steeds meer leerlingen, meer klassen, meer lesuren voor de leraren en voor de jongens.

0_ wat 'n bloei : Kijk in die lokalen : de meisjes zitten er bij de jongens, de lege banken worden geld waard. De jongelui slagen voor dit en voor dat, met hoopjes, met hooge sijfers. Wat 'n bloei: de Inspekteurs kijken met waardige tevredenheid en zeggen : dat is mijn Inspektie ; de Direkteurs triomferen in stilte : dat is mijn school ; de Ouders glunderen : dat is mijn jongen ; Kommissies van Toezicht en Bee-en-Wee's betuigen hun voldoening en denken : dat zijn ónze ambtenaren ; en de Jongelui zijn in hun schik en roepen : dat is mijn baantje dat ik daar machtig werd. Wat 'n kontentheid ! Natuurlik, want het doel is bereikt: 'n hoog sijfer en daarmee 'n goed baantje.

Maar de leraars, die niet inspekteren, noch dirigeren of administreren, en zo maar simpeltjes-weg lesgeven (men zou soms denken dat dat bijzaak is aan 'n school), de leraars zuchten, en kraken dikwels onder dat zware industriewerk in die moderne fabrieken met de parallelklassen a, b, c, d.

Hoor ze vertrouwelik praten om 'n hoekje : elk jaar meer leerlingen: hoe langer hoe meer stommelingen ; niet in absoluut getal, want dat spreekt vanzelf, maar in verhouding ; het schoolgeld is laag en de ouders zijn eerzuchtig en zelfopofferend; ze willen wel enige jaren krom liggen om d'r kinderen wat hogerop te stuwen; geen schop in d'r hand, geen hamer of verfkwast, maar 'n pen, en geen kantoorpen, maar 'n studiepen.

Leer nu maar literatuur aan die turven. Ja, „leren," dat gaat goed. „Guido Gezelle was 'n groot dichter of 'n klein dichter"; ze zullen net leren wat je wilt.

Sluiten