Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Muren metselen en broeken naaien, dat gaat zonder virtuositeit, en 't grootste gedeelte van onze lesarbeid kan ook niet anders dan industriewerk wezen.

Elke fijne les is 'n kunststuk. Als ge'r vier per dag geeft, dan zijn dat vier kunststukken per dag ; laat ik zeggen : twintig in de week. En u begrijpt, dat u zo niet aan een pensioen zult komen, maar reeds lang 'n mooie begrafenis zult hebben gehad, eer 't zo ver is, met kransen van kollega's en leerlingen, welke laatsten de geliefde leraar zeer betreurden, zoals 't mooie berichtje in de plaatselike krant zal zeggen. \ , , «

Wilt ge dus niet gebroken zijn voor uw tijd, leg t dan 'n beetje kalmer aan. En, heus ! zoudt ge geen andere karrière kiezen ? 'n Arabies paard hoort niet voor de

Pl<Bovendien, de jongens houden 't ook niet uit, dat er, dag in dag uit, kunststukken aan ze gepleegd worden. Laat ons dankbaar zijn, als elke les éen passage heeft, dat er iets levenmakends door de klas gaat, figuurlik, bedoel ik ; éen lach, éen verrassing, éen prikkeling, éen schokje, enfin : éen moment dat 't gemoed opleeft.

De Pastoor doopt z'n wijwaterkwast in de gewijde emmer en werpt 'n springvloed van heilige druppels over de menigte die de kerkruimte vult, bozen en goeden, verdorde zieikens en harten vol verlangen naar Hemelse troost.

Luk raak I Zijn er velen die met blijde glimlach de koele druppel op 't voorhoofd ontvangen en dankbaar kijken naar 't heilige vat, zoals 't stoffige rooske omhoog blikt naar de wolk die ze besprenkelt en verfrist ?

De Heer zal de droppelen van zegen wel sturen, denKt

^En^o'denkt in 't voorjaar ook de Natuur als ze haar wolken van zaadstof aan de wind geeft-

't Komt wel terecht. Of niet terecht. Ook goed.

En zo moeten wij ook nu en dan maar eens denken, om ons te troosten, als we onze vloed van druppelen van geest en kennis over de klas gooien. .

Op éen die raakt en leven wekt, gaan er tienduizend verloren.

Sluiten