Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leon, zie Erasmus, zie Goethe, zie Thomas a Kempis zie honderdduizend eenvoudige onbekende mensen, zié Tante Neel m De Jordaan van Querido, en zie hoe er rythme fi™? £Un 6Vf" L11 vaste reSeImatige gang die voortstuwt, die voortgolft door muren van tegenstand als etherbewegmg, altijd zichzelf, altijd gemarkeerd, met daden als stampende jamben, of anapesten in galop, of slepende

gelijke6 kracht- altijd WCCr opleven met

„Nou ja ; dat zal waar .wezen. Maar je zoekt 't weer zo ver en zo diep en zo hoog. Mens, laat ons toch bij de school blijven en bij 't taalonderwijs."

— Presies ; dat wou ik. Om de ziel zich te zien markeren m de daden van 't leven, moet men dit omvatten met ruime Mik - maar in de Taal tekent ze zich dageliks en elk ogenblik. Als ze lééft tenminste. Woorden die geen uiting zijn van Leven, vormen maar 'n stumperig geheel ; ze horten en stoten, ze weifelen, en schrikken van d'r eigen geluid, ze trappen mekaar op de hakken en struikelen en strompelen Maar taal die leeft, heeft haar eigen regelmatige golving, vol afwisseling, zoals ook de gedachten en aandoeningen wisselen. Rythme in taal is juist 't kenmerk van haar Leven. Als 't tenminste niet als 'n kunstje erin is gebracht door de Wil van buitenaf, 't Echte rythme komt van binnen uit, zoals de borreling van kokend water.

fcn dat moeten onze schooljongens leren. Ze geloven dat de ?ans der woorden 'n aardigheidje is, in verzen of tCJlt P--OZ?c' e"weten n»et dat zijzelf ook rythmies spreken; zijzelf en de straatjongens, en de visvrouwen en de leraars en vader en moeder. Ze moeten weten dat t woord taal niet alleen betekent : klank of geuite geon£ hf1, ln gevoele?s, maar ook : rythme, zoali „wattr" ook betekent: natheid; „sneeuw": witheid; „stroom": beweging; enz. ' "

h^J* m°etf nu leren °Pmerken dat sommige stukjes in hun eigen opstellen, en zo vele brokken in hun leesboek,

*nk/i?!ï, bewe,ee,n "\maat> ^ dat die-fragmenten-alleen goed zijn, omdat ze leven, en dat de rest. . . niets is.

1J.moete" onze Jongens leren lezen in de maat. Er öestaat n ouderwetse vrees voor 't dreunen van verzen.

Sluiten