Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vijanden te bestoken met vaak prachtige prenten. Hij stond aan zijn zijde in zijn strijd tegen Amsterdam, hij maakte de meest briljante spotprenten op den man en den staat, die deze Oranje zijn leven lang bestreed, Lodewijk XIV en Frankrijk. Hij was de vormer en aanvoerder van een gansche reeks bekwame volgelingen : Decker, de Clercq, Harrewijn, Visjager, Maraüs, die de zaak van het protestantisme en Oranje voorstonden met iets van zijn talent en geest, als ze niet meestal uitvoerders van zijn ontwerpen zijn geweest of althans door hem aangevuurd.

Was hij nu een kruiperig mensch, deze hoogst begaafde artiest, die misschien wel als eenige in de caricatuur tegelijk de rol van lauwerdichter, en die van hekeldichter heef vervuld, den vorst overstelpende met hulde, diens vijanden met blaam ? Mij dunkt, zoo ernstig moet men de zaak niet opnemen. Zijn allegorieën zijn niet buitensporiger als verheerlijking, alleen mooier van vinding en uitvoering dan de 17e eeuwsche allegorie altijd geweest was, terwijl zijn spotprenten in den regel te vol vernuft zijn, te geestig, te frisch-bedacht zijn, dan dat men zich hem als een hoveling in den slechten zin zou kunnen denken.

Neen, hij was waarschijnlijk even loszinnig als geniaal, een die het geld gauwer wist te verteren dan te verdienen, niet kieskeurig in het gebruik van zijn groote gaven ; maar zijn vereering voor den prins behoeft daarom volstrekt niet geveinsd te zijn geweest. Willem III was in 1672 opgetreden als een redder des vaderlands en ofschoon hij als mensch geen populariteit schijnt te hebben gezocht, gewenscht noch bezeten, zal hij het voor velen, door zijn groote kunde als staatsman en veldheer, door zijn optreden als verdediger des geloofs, als wreker van de arrogantie des Zonnekonings, gebleven zijn.

Sluiten