Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

land. Ze zijn tentoongesteld in Rotterdam, hebben niet de aandacht van de pers getrokken." „Dan schrijf ik ook „tooneel."

Nu dat wisten wij wel en ook gij, mijne lezers. Wie kent niet die prachtige „éénacter" : „de Voet" met die pétillante dialoog, met die pétillante korte zinnetjes en wendinkjes. De wijsheid in zakformaat. De wijsheid in den vorm van 'n ironietje. Die geschiedenis van den man-met-de-mankevoet, die rare, dat zijn: oorspronkelijke en eigenlijk doodeenvoudige, eerlijke, alleen maar niet gebruikelijke, dingen zegt tot de vrouw op 't bal. En die dan haar hart wint, voor 't moment of misschien voor langer, ondanks — of om ? — 't manke been. En dat hij nog meer „éénacters" geschreven heeft : „Cultuur", „Kiekeboe" enz. enz., die opgevoerd zijn met succes, dat weet ge ook allicht.

Maar wat ge niet weet en wat ik ook niet wist, is dat er vijf stukken in 3 en 4 bedrijven liggen, getiteld : „De Vruchtbaarheid", „de Stem der dingen", „Communisten" (communistisch, ironisch blijspel), „De aarde draait", „de Anti-Christ". Alles ironie. Alles korte dialogen zooals in „de Voet". Speenhoff strijdt — als je dien zachten vorm van ironie strijden noemen wilt — voor communisme, maar voor 'n ander soort communisme dan 't gebruikelijke van thans. In z'n communistisch blijspel leven we in 'n maatschappij, waarin munten alleen gebruikt worden in internationaal verkeer, waarin niemand het recht heeft om arm te zijn, waarin ieder arbeiden moet. Het gebruikelijke communisme acht Speenhoff te chaotisch en hij wil geen wapengeweld. — Verschillende directies vinden zijne stukken nog niet geheel voor opvoering geschikt en hij werkt ze nog steeds bij.

Mij heeft hij 'n stuk voorgelezen uit zijn spel „De stem der dingen" en ik heb er aan gesmuld. Het is kostelijk van ironie en van .... weemoed.

Een componist, die weet dat elk ding zijn klank heeft. De klop op de tafel, 't scheuren van 't papier of wat je maar wilt. Die getrouwd is met 'n freule zonder geld. Die beschuit- en theeloos is met 'n schat van composities. Hij brengt 't kleed van juffrouw Flesch, zijne hospita, naar de lommerd, hetgeen zij onbehoorlijk vindt. Maar 1

Sluiten