Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd daarover niet gesproken. Toen, op zekeren dag, zat ik in de Hollandsche club in Londen — dat was in 1906. Het stortregende en tegenover mij in 'n portiek van n bierkroeg stond 'n kerel met 'n guitaar en toen zeiden wij : „Die zullen ook niet veel verdienen." „Nou , zei 'n ander „dat zou je meevallen." Toen dacht ik er over, als journalistiek avontuur, in Londen als straatzanger op te treden, maar vóór dat 't daartoe kwam werd ik als chef-verslaggever naar Amsterdam overgeplaatst en toen ben ik in Nederland gaan „straatzingen" met Max Blokzijl. Dat maakte opgang en toen we weêr terug waren vroegen telkens menschen of wij eens bij hen wilden komen zingen. Op den duur ging dat niet, omdat wij op de zelfde afdeeling op ,,'t Handelsblad" zaten en zij daar moeilijk twee menschen tegelijk konden missen. We zongen bij de „straatzangenj" en later op die soirées typische chansons : Italiaansche, Engelsche, Fransche en Duitsche. Toen kwam er aan „het Handelsblad nooidredacteurs-wisseling en dit, gevoegd bij andere omstandigheden, gaven mij aanleiding wat meer van de wereld te gaan zien — het avontuur en andere dingen te doen dan andere menschen, trok mij altijd aan — en toen hebben Max en ik er de journalistiek aan gegeven en in Mei en Juni 1908 eene tournée door ons land gemaakt. Ofschoon 't smoorheet was, hadden ^ we 't avond aan avond stampvol en Willem Stumpff, die onze impressario was, verdiende veel geld aan ons. En die verhuurde ons daarna in het cabaret bij Max van Gelder in Scheveningen, waar ik toen tevens ineens als „conférencier" optrad. Dat bracht mij dus voor de eerste maal in contact met een cabaret, dat op Fransche en Duitsche leest was geschoeid.

In September van dat zelfde jaar zijn wij naar Indie gegaan en op de reis daarheen heb ik voor het eerst het cabaret in Parijs, waar wij vijf dagen bleven, gezien. Wij liepen die natuurlijk allemaal af en zoo zagen wij j de chat noir, 1'Araigné oftewel het „cabaret des Truands (= vagebonden) en zoo veel meer. Toen heb ik — om zoo te zeggen — m'n doop gekregen. Aan boord van de „Rembrandt" heb ik mijne ervaringen in praktijk gebracht door daar cabaretjes te maken. Ik liet iedereen daar

Sluiten